25 : استفاده از عوامل طبيعى امام صادق عليه السلام مىفرمايند : « إنَّ نَبيّاً مِنَ الأنبياءِ مَرِضَ ، فقال : لاأَتَداوى حَتَّى يكونَ الّذى أمْرَضَنِى هُو الذى يَشْفينى ، فأوحى اللَّهُ تعالى إليهِ : لا أشْفِيكَ حَتّى تَتَداوى ، فإنَّ الشِّفاءَ مِنّى ؛ يكى از پيامبران بيمار شد ، و با خود گفت : خود را درمان نمىكنم تا همان كسى كه بيمارم كرده شفا دهد . خداوند تعالى به او وحى كرد كه : تا خود را درمان نكنى ، شفايت نمىدهم ، زيرا شفا دادن از من است » . « 1 » در روايتى از رسول خدا صلى الله عليه و آله به همين مضمون آمده كه « تَداوُوا فإنَّ اللَّهَ تَعالى لَمْ يُنزِلْ داءً إلّاوَقَدْ أنْزَلَ اللَّهُ لَهُ شِفاءً ، إلَّاالسّامَ وَالْهَرَمَ ؛ خود را مداوا كنيد زيرا خداوند متعال هيچ دردى نداده است مگر آنكه برايش شفايى نهاده ، به‌جز مرگ و پيرى ( كه دوايى ندارد ) » . « 2 » و امام على عليه السلام فرموده است : « لِكلّ عِلّةٍ دَواءٌ ؛ هر دردى ، دارويى دارد » . « 3 » اشتباهى كه خيلى از افراد به آن مبتلا هستند اين است كه وقتى گفته مىشود :

--> ( 1 ) . ميزان الحكمه ، ج 3 ، ص 362 ( 2 ) . همان مدرك ( 3 ) . همان مدرك